حکمت تلخى گوش و شورى آب چشم

پس حضرت به او خطاب نمود و فرمود: اى نعمان ! آیا مى توانى سرت را با سایر اعضای بدن خود قیاس نمائى ؟
نعمان پاسخ داد: خیر.
حضرت فرمود: کار خوبى نمى کنى و سپس افزود: آیا مى شناسى کلمه اى را که اوّلش کفر و آخرش ایمان باشد؟
جواب گفت : خیر.
امام علیه السلام پرسید: آیا نسبت به شورى آب چشم و تلخى مایع چسبنا ک گوش و رطوبت حلقوم و بى مزّه بودن آب دهان شناختى دارى ؟
اظهار داشت : خیر.
ابن ابى لیلى مى گوید: من به حضور آن حضرت عرضه داشتم : فدایت شوم ،
شما خود، پاسخ آنها را براى ما بیان فرما تا بهره مند گردیم

بنابراین حضرت صادق علیه السلام در جواب فرمود:همانا خداوند متعال چشم انسان را از پیه و چربى آفریده است و چنانچه آن مایع شور مزّه در آن نمى بود پیه ها زود فاسد مى شد و همچنین خاصیّت دیگرش این است که اگر چیزى در چشم برود به وسیله شورى آب آن نابود مى شود و آسیبى به چشم نمى رسد؛
و خداوند در گوش ، تلخى قرار داد تا مانع از ورود حشرات و خزندگان به مغزسر انسان باشد.
و بى مزّه بودن آب دهان موجب فهمیدن مزّه اشیا خواهد بود ؛ و نیز به وسیله رطوبت حلق به آسانى اخلاط سر و سینه خارج مى گردد.
 و امّا کلامی که اوّلش کفر و آخرش ایمان مى باشد جمله « لا إ له إ لاّ اللّه »است که اوّل آن « لا اله » یعنى هیچ خدائى و خالقى وجود ندارد و آخرش « الاّ اللّه » است ، یعنى  مگر خداى یکتا و بى همتا.

/ 0 نظر / 13 بازدید